Koncepcje powstania państwa

• autonomiczne – państwo to pewny element rozwoju historycznego.

• heteronomiczne – nie ma tu elementu historycznego, powstaje na pewne zapotrzebowanie zewnętrzne, jest techniką organizacji życia społecznego. Jest czymś pierwotnym wobec społeczeństwa.

Istota państwa:

• - realistyczne lub socjologiczne – postrzeganie państwa w sferze życia społecznego. Obiektem poznawczym są tylko realne istniejące zjawiska. Sprowadzanie państwa do określonej rzeczywistości, np. państwo to zachowania.

• - nominalistyczne in. prawnicze – państwo to pewien system prawny. Sprowadza się do norm, a nie do zachowania.

• -socjologiczna relacyjna – pewna relacja, zależność. Nie byt samoistny.

a. relacje o charakterze niesymetrycznym- relacje między władzą, a podwładnym –Władza rozkazuje obywatelom.

b. symetrycznym- czyli wzajemnego działania. Państwo to wzajemne oddziaływanie między władzą, a społeczeństwem.

Heteronomiczne (koncepcje) :
- teistyczna – źródło państw jest czynnikiem zewnętrznym. Sakralizuje władze. Pochodzi od Boga lub jakiegoś bóstwa. Przeciwstawienie się władzy jest grzechem. Specyficzna legitymizacja władzy.
Reprezentanci: Św. Augustyn, Św. Tomasz z Akwinu.
Augustyn – władza kościelna powinna przenikać we wszystkie sfery życia świeckiego.
Tomasz – w 4 wymiarach :
1.lex aeterna – prawo boskie, które rządzi życiem państwa. Człowiek nie jest w stanie pojąć tego prawa.
2.lex naturalis – prawo naturalne, jest już poznawalne przez społeczeństwo, które jest ścisle powiązane z nauką kościoła. Źródłem poznawczym jest objawienie. Czyli nie dla każdego tylko np. dla świętych.
3.lex humana – prawo ludzkie, rządzi zachowaniem społecznym, np. prawo własości, wyboru nauczyciela, przemieszczenia się z miejsca na miejsce, ale trzeb przestrzegać prawa boskiego.
4.ars (sztuka rządzenia) prawo sztuczne, strefa tylko dla ludzi, gdzie człowiek nie wnika, np. zbieranie pieniędzy na wojnę.
Teoria predestynacji- świat ułożony jest przez Boga, wszystko ma swoje określone miejsce. Każdy ma swoje miejsce w tym trybiku Boskim. Nikt w średniowieczu nie mógł zmienić swojej struktury hierarchicznej, np. chłop nie powinien się uczyć bo by zmienił plan boski.
Ma to plusy i minusy :
-:

• -niedemokratyzacyjne -nie mieszczą się w kanonach demokracji.

• postawa anty aktywistyczna -społeczeństwo nie ma nic do powiedzenia.

+ :

• nie było problemu z etycznością państwa. Tylko ci co mają walory etyczne mogli sprawować władzę, dziś tego nie ma wstydzimy się za polityków.

-koncepcja powstania państwa w wyniku podboju- autor Ludwik Gumplowicz. Państwa mają charakter odwieczny, jakiś rodzaj okresu nie trzeba nazwać państwem, ale miał taki charakter.
Efekt synergii –wspólnego działania.
Od kiedy ludzie zaczęli działać zbiorowo w tedy powstał pewien system organizacyjny, podział ról.
To musiało być od zawsze kiedy człowiek w takie zbiorowości wchodził. Było zagrożenie zewnętrzne, musieli się bronić przeciw obcym.
Czynniki państwowo twórcze :
-czynnik rasowy
-położenie geograficzne
-bogactwo
Autonomiczne:
- patriarchalna :średniowiecze, z łac. patria czyli ojczyzna. Państwo powstaje z pewnej wspólnoty rodowej, którego źródłem jest ojciec. Stosunki najpierw mają charakter personalny potem z rodziny do rodu mamy wspólne pochodzenie nie ma więzi personalnej potem plemię- zerwanie o pochodzeniu ojca tylko wspólny język, podobność antropologiczna, potem naród- wspólnota kultury, historii, języka, terytorium zwykle.
- patrymonialna- państwa zaczynają się kształtować w ramach własności ziemskiej.
Walka o władze była walką o ziemię.
Austria- związków małżeńskich zyskiwali ziemie.
Dominium- własność= imperium władza (równa się)
Ziemia była elementem przetargowym w walce o władzę.

Państwo w ogólnym zarysie

Państwo w języku polskim pojawiło się w XVIIw.

Słowo PAŃSTWO pochodzi od słowa PAN.

W języku rosyjskim oznaczało gospodarstwo, gospodarka pana.

W starożytności:

1. Grecja – polis w ramach 1 miasto z przyległościami – odrębna tam władza.

2. Rzym- civitas, republika, , obywatelstwo,imperium

civitas- na początku wspólnota gmina, pełno prawnych obywateli

republika- państwo jako wspólnota wszystkich obywateli

imperium – panowanie nad znaczną częścią świata.

Średniowiecze

Regnum – królestwo.

Terra - (obecnie znaczy ziemia) w średniowieczu zaś państwo chrześcijańskie.

Elementy państwa:

- ludzie

- władza

- terytorium

Państwo wgł. Georg'a Jellinka jest to jedność 3 elementów:

- wyodrębnionego terytorium

- zamieszkujące społeczeństwo

-władza suwerenna

Definicja jego państwa to – wyposażona we władze samorodną jedność związkowa osiadłych ludzi.

W Montevideo w 1933r. na konferencji przyjęto prawne kryteria państwa :

- stałą ludność

- suwerena władza

- określone terytorium

- oddzielone granicą

- zdolność do wchodzenia w relacje międzynarodowe

Państwo ma zdolność prawną i zdolność do czynności prawnych.

zdolność prawna – zdolność do posiadania praw i zobowiązań międzynarodowych,

zdolność do czynności prawnych- zdolność do działań ze skutkiem prawny.

prawa pierwotne – nie przysługują organizacją międzynarodowym, np.

- p. do istnienia

-niezawisłości

-równości

Czynniki by państwo musiało istnieć:

-formalna

-faktyczna

1939/1944r. – nie mieliśmy jedności tych elementów:

- władzy nie było na terytorium

- terytorium rozgrabione

- ludzie – zmieszani

Formalna- że wydają dokument,że uznają nasze państwo.

Definicje państwa :

• - funkcjonalne- funkcje jakie państwo spełnia w danym układzie społecznym np. państwo jest to zrzeszenie doskonale wolnych ludzi w celu korzystania z prawa oraz dla dobra powszechnego.

• - strukturalno – elementarne- np. G. Jedllinka - państwo jest to związek ludzi trwale osiadłych na danym terytorium, podlegających jednej wyłącznej władzy zwierzchniej.

• - psychologiczne – Leon Petrażycki ( mają charakter subiektywny) jako przeżycie psychiczne = zbiór wyobrażeń dotyczących stosunków międzyludzkich . Pochodzą one główie z kontaktów między rządzącymi, a poddanymi.

"Państwo to ja" – Ludwik 14

• -socjologiczne- pewnego rodzaju wspólnota polityczna. Jest to zespół ludzi występujących jako członkowie lub funkcjonariusze określonych instytucji i mających z tego tytułu określone prerogatywy- uprawnienia.

Interakcje społeczne, a działania.

Każdy z nas działa w znaczeniu społecznym jest to wszystko to co nas otacza, inni ludzie i ich myśli. Są oni albo rzeczywiści albo wirtualni, np. wyobrażeni lub w TV.
Podejmujemy działania społeczne wobec innych czyli są to pewne elementy działań społecznych:

• - identyfikujemy partnera interakcji – wskazujemy osobę, która będzie przedstawicielem naszego działania lub ona wybiera nas.

• - działanie społeczne – rozszyfrowanie motywacji i o co chodzi naszemu partnerowi, czego możemy po nim oczekiwać.

Definiowanie znaczenia motywacyjnego –mają one uwarunkowania kulturowe.
Deliberacja – z łac. de libero –rozważać. Roztrząsanie uwarunkowania, próbujemy dotrzeć do czyjejś motywów.
Są sytuacje, gdy nie dibelaryzujemy w tedy kontakt jest błyskawiczny - Intuicja mówi nam jakie zachowania wybrać. Koumuś zależy by nawiązać kontakt lub nam.
Kontakty społeczne –w zwykle zachowania przelotne, jednorazowe. Odbywają się wgł. reguł przyjętych przez kulturę.
Odbywają się przez :
- dialog
- bez słów – gesty

Interakcja – akcja i reakcja, wyższa forma kontaktów społecznych, np. rozmowa, plotkowanie, bójka, targowanie się, wizyta u lekarza.
Interakcja – zachowanie, które ukierunkowane jest by wywołać reakcje drugiego, np. kłótnia braci.
Pytanie zamknięte –odpowiedź jest tylko TAK lub NIE. Nie należy zadawać takich pytań.
Każda interakcja przebiega w inny sposób, np. dyskusja – wymiana argumentów stosuje się tam pewne reguły gry.
Wszystkie interakcje toczą się wgł. pewnych reguł, np. złodzieje nie okradają swoich, nawet oni mają jakieś zasady.
Współobecność przestrzenna i czasowa. Razem jesteśmy obecni w jednej przestrzeni społecznej. W tym samym czasie robimy to samo.
Znaczenie dystansu między ludźmi :
0 -12 cm -kokieteria.
0- 0,5 m – zwykła rozmowa.
30 m – najdłuższa odległość z jaką można się kontaktować.
Zaznacza się w ten sposób pewien dystans interakcyjny. Wielcy dyktatorzy przemawiali z balkonów lub z betonowych trybun bo chcieli zaznaczyć dystans pokazać, że są kimś. Jest to przestrzeń, którą się manipuluje.
W interakcji bezpośredniej :
- odległość w jakich odbywa się kontakt – są różnice kulturowe, np.Polacy nie lubią ścisku, a Arabowie, Chińczycy tak.
Integracja pośrednia : za pośrednictwem mediów elektronicznych. Z daleka możne je prowadzić, np. telefon.
Świat jest zglobalizowany skurczył się czas i przestrzeń. Kiedyś nie wypadało do ludzi zadzwonić w niedziele. Komórki powodują anonimowość i nie przejrzystość sytuacji, w której się znajdujemy.
Teorie interakcji :
Interakcja- centralny punkt życia społecznego

1.behawioralna - forma aktywności, która przejawia się w zachowaniach ludzi.

2. wymiany – ludzie za nim dokonują wymiany najpierw myślą. Racjonalny wybór, najpierw za nim coś zrobimy to dokonujemy wyboru. Podstawowa zasada życia plemiennego „ ja tobie, a ty mi”

3. symbolizmy interakcjonizmu –wzajemna wymiana doświadczenia, słów itp.

Interakcje – mogą być jednorazowe
Interakcje związane z przyzwyczajeniem :
(Przyzwyczajenie – oczekiwanie naszego partnera ,że nastąpią spotkanie, że będziemy rozmawiać itp.)

1. Interakcje regularne – u ludzi u, których spotykają się z pewną powtarzalnością , w pewnych odstępach czasu.
2. Interakcje regulowane – nie wywiązanie z określonych obowiązków. Te interakcje wywiązują jakieś konsekwencje. Ciąg negatywnych reakcji ze strony partnerów lub obserwatorów.

Zachowania i działania społeczne

Zbiór ludzi istnieje w przestrzeni społecznej, motorem przemian jest aktywność ludzi. Podejmują wobec siebie różne działania. Wszystko co się dzieje jest przejawem lub efektem działań ludzi.

Przejaw- gest,efekt. Odpowiedzenie na np.gest zachodzi wówczas, gdy odpowiada się na przywitanie kogoś.

Zachowanie – wykonuje się ruch, ruch ciała, gesty, doświadczenia ludzi.

Behawioryzm – wgł. niego jedynym obiektywnym przedmiotem badań psychologicznych jest zachowanie się człowieka. Zachowanie się podstawowym elementem działań ludzkich.

Zachowujemy się w sposób instrumentalny.

Gratyfikacja – nagroda. Zchowanie gratyfikujące przynoszące nagrodę.

By zrozumieć zachwoanie trzeba je zinterpretować.

cechy, które biorą udział w interpretowaniu zachowania :

- uwaga

- pamięć

- interpretacja

Pamięć fałszuje rzeczywistość. Jest odtwórcza. Twórcza czyli stwarza fakty, których nie było. Nie jest wierna.

Interpretacja – zastanawianie się kto coś miał na myśli.

Zachowania rządzą się pewnymi prawidłowościami. Jeśli jakaś jest negatywna robimy ją rzadziej. Jeśli sytuacja jest trudna i tej nagrody nie ma to jednostka unika tych działań. Im większą wartość ma nagroda tym częściej to robimy lecz gdy tak się dzieje cały czas tym nagroda traci na wartości dla nas. Niespodziewana nagroda lub gdy unikniemy kary , której się spodziewamy to wówczas reagujemy sympatycznie wobec innych ludzi.

Działania daje:

-człowiek

-dobra wola

- ludzka aktywność

U podstaw działań ludzi są pewne motywy. Zachowanie intencjonalne (intencja – zamiar). Ukierunkowywane ku czemuś lub komuś.

Zachowanie ludzi przejawia się w formie fizycznej, coś one znaczą, niosą sens. Niektóre zachowania są wyrazem decyzji świadomych, a niektóre wynikają spod świadomości.

Rozumienie pośrednie – metoda patrzenia na świat ludzi i jego zachowań. Socjologowie usuwają płytsze uzasadnienia i próbują dotrzeć do głębszych motywów.

Persona – z łac. człowiek, maska, którą sobie człowiek nakłada na twarz, gdy gra rolę.

Myśliciel oświecenia Wolter – przewędrował z jednej grupy społecznej do drugiej. Od włóczęgi na dwór. Mógł on dzięki temu zaobserwować jak ludzie są dwulicowi i jak świetnie umieją grać swoje role.

Proces komunikowania się -z łac. communio czyli łączenie, jednoczenie. Komunikują się by porozmawiać. Nośnikiem komunikacji jest język, przekaz językowy.

Czynności społeczne : zachowanie, które dokonuję się gdy adresujemy je do innych ludzi. Są wychowawcze, edukacyjne, pouczenia, prośby, zabawa, stawianie pytań, rozkazy, udzielanie pomocy. W tym samym miejscu, na odległość- mogą się dokonywać. Może być skierowane do anonimowych adresatów.

Działania społeczne – zachowania, w których się uwzględnia potencjalne lub aktualne reakcje innych ludzi i wgł. tego kształtuje się przebieg własnych działań.

Zachowania dzielą się na grupy :

• - racjonalne – z łac. ratio – rozum. To zachowania, które podlegają kalkulacji. Rachunek zysków i strat. Człowiek realizuje się w sposób ekonomiczny.
• * racjonalność autoteliczna –stawianie sobie wysokich zadań np. bohaterowie, którzy oddają swoje życie w imię idei.
  
• -utylitarystyczne, utylitarne – z łac. utilitas – korzyść, pożytek.

Dyfuzjonizm – przez czas i przestrzeń wędrują różne pomysły.

Kultury zimne np. anglosaskie

Kultury gorące np. arabowie

Empatia – współmyślenie, współprzeżywanie i wszystko na współ…

Wpływ nieświadomości na świadomość

1/3 – treści świadome
2/3- treści nieświadome

Nieświadomość w naszym życiu:

• sny, marzenia senne

• zaburzenia natury psychologicznej lub psychosomatycznej

• przejęzyczenia

• mechanizmy obronne- pobudzają nas w pewnych sytuacjach do specyficznych zachowań

Bronią nas przed:
Wstydem, lękiem, poczucie winy, popsuciem mnienania we własnych oczach i oczach innych ludzi.
*Mechanizmy automatyczne- poza naszą świadomością.
*Mechanizm obronny represji- tłumienia, wyparcia. Działa poza naszą świadomością, jest to sposób zapomnienia czyli wyparcia ze świadomości do nieświadomości doświadczeń, które są dla świadomości przykre , o których człowiek chciałby zapomnieć. Jest to pewny sposób unikania bólu. Ucieczka przed niepożądanymi pragnieniami, emocjami.
- sublimacje- zaspokojenie potrzeb seksualnych w nie seksualnej postaci, np. malowanie aktów, a nie społecznie aprobowane – podglądanie innych można to zrobić w sposób aprobowany – ginekolog, potrzeba agresywności w sposób aprobowany–boks.
- identyfikacja- człowiek zachowuje się jak by był kimś innym. Jedni przejmują za swoje nie zdając sobie sprawy sposoby zachowania innych ludzi, które są im cenne.
* identyfikowanie się z cechami innych osób, które samemu się nie posiada, np. przejmowanie sposobu chodzenia, mówienia, ubierania się, manieryzmu- mówienie przez nos, zniekształcenie pewnych słów.
* identyfikacja z osobą znaczącą. Identyfikujemy się z obiektem utraconym, np. u dzieci, które zostały odrzucone przez rodziców, ze zmarłym partnerem czy rodzicem.
- kompensacja- człowiek pragnie wyrównać deficyty i braki jakie posiada lub wydaje mu się, że posiada w jakiejś innej formie własnej aktywności np. wyglądu, pozycji społecznej.
Ma podłoże w poczuciu niższości.
- idealizacja – człowiek przecenia i emocjonalnie wyolbrzymia znaczenie jakiegoś obiektu czy osoby.
* funkcja blokowania doświadczeń do świadomości wypartych uczuć wrogości, np. przesadne idealizowanie ojca przez syna
*0brona przeciw pomniejszaniu siebie – przeciw urażeniu miłości własnej np. młody mąż, który poślubił lafiryndę idealizuje ją by nie myśleć o niej źle.
* funkcja karania siebie- człowiek może wyidealizować obraz własnej osoby (nie jest super jak by chciał by być).
- intelektualizacja- rozumowe analizowanie uczuć, pragnień i zachowań własnych lub cudzych, które budzą lęk i obniżają dobre mniemanie o sobie.

Psychologia zachowań zbiorowych (tłumów)

Do zachowań tłumów należą:

• protesty, marsze protestacyjne

• zamieszki na tle rasowym

• chuligańskie ekscesy kibiców sportowych

• samosądy

• demonstracje polityczne, ideologiczne

• panikujące tłumy gromadzące się podczas przypadkowych losowych sytuacji, np. pożar

zgromadzenia religijne

Tłum – zgromadzenie, które tworzy się pod wpływem określonych sytuacji. Jest to stosunkowo duża liczba ludzi. Występuje kontakt percepcyjny i słowny. Ludzie zachowują się w sposób stereotypowo podobny.

Tłum jest silnie zabarwiony emocjonalnie. Z duża gotowością do działania impulsowego. Z podatnością na sugestie. Więź psychiczna w takich warunkach ma charakter krótkotrwały. W wielu ludziach w tłumie budzi się niepokój i lęk.

Zachowania tłumu- skrajne postawy do jakich mogą doprowadzić ludzi.

Tłumy:

-spokojne

-rozłoszczone

Leon Mann analizował zachowanie tłumów obecnych przy próbach samobójczych. Jeśli człowiek usiłował skoczyć z budynku to tłum podżegał go by to zrobił.

Istotną role odegrały 2 czynniki:

- pora dnia

- odległość

Tłumy spokojne- przyczyniają się do tworzenia i umacniania więzi społecznej bo mogą być jednomyślne, spójne w działaniu i pozytywne, np. upadek komunizmu.

W Europie pierwszym, który zaczął badać zjawisko jakim jest tłum był Gustaw le Bon.

Wyodrębnił on 5 czynników, które charakteryzują zachowania i procesy psychologiczne jednostek tworzących tłum:

1. Zanik świadomości swojego ja. Jednostka traci swą odrębność, indywidualność przez co staje się anonimowa - nie rozróżniona od innych.
2. Poczucie bezkarności i niezwyciężoności – ludzie stanowiący tłum nie obawiają się kary za popełnione czyny aspołeczne lub niezgodne z prawem.
3. Kierowanie się w zachowaniu sugestią, a nie racjonalnymi pobudkami- postępowanie innych osób jeśli jest ich wiele umacnia jednostkę, że dokonuje właściwego wyboru.
4. Nietolerancyjność- tłum nie potrafi tolerować poglądów innych niż własne, a głosicieli innych poglądów jest w stanie zniszczyć.
5. Pragnienie zrealizowania idei za wszelką cenę, która owładnęła tłumem- jednostka staje się okrutna, impulsywna i niszczycielska.

Głóny mechanizm psychologiczny, który występuje w tłumie wgł. le Bon'a – szybkie rozchodzenie się w tłumie wszelkich idei, poglądów czy emocji. Pojawia się ponieważ tłum podatny jest na sugestię, a jednostka skłonna jest do naśladowania innych osób.

Jego teorie rozwinął Gabriel de Tarde.

W przeciwieństwie do le Bon'a, który widział w tłumie jedynie rzeczy negatywne to ten uważał że tłum może być zarówno destrukcyjny jak i twórczy, a wynika to z ludzkiej skłonności podawania się sugestii naśladownictwa.

Zdawał sobię sprawę, że na tłum ma wpływ- charyzmatyczny przywódca czyli człowiek, który umie pociągnąć za sobą rzesze ludzi za równo do wielkich czynów, np. Martin Luther King jaki i katastroficznych, np. Dawid Koresh – przywódca duchowy sekty w Teksasie poprowadził do samobójczej śmierci w płomieniach 80 osób.

Symbolizacja- określony obiekt staje się symbolem, któremu przypisuje się negatywne bądź pozytywne cechy który mobilizuje uczestników do określonych zachowań, np. dla kibiców własna druzyna a negatywny symbol drużyna przeciwnika.W tłumie może powstać panika pod wpływem sytuacji zagrażającej – jeżeli uczestnicy tłumu spostrzegają określoną sytuację jako zagrażającą każdemu z nich to pojawia się w nich strach, który może być zredukowany gdy w jakiś sposób unikną zagrożenia- najprostsza droga- ucieczka.

W tedy nie zwracają na siebie uwagi i prowadzi to do tragicznych skutków, stratowanie innych.

Spokojne demonstracje zamieniają się w rzucający kamieniami tłum- istotnym czynnikiem jest fakt, że izolowane działania jednostek mogą scalać działania grupy.

Jeśli osoba pierwsza rzucająca kamień jest rozpoznawana jako członek określonej zbiorowości , np. ze względu na ubiór to jej zachowanie rozwiewa wszelkie wątpliwości innych członków grupy co do tego jaką rolę powinni odegrać. Wówczas szybko przejmują zachowanie wzorca.

Rozprzestrzenia się to w grupie, gdzie nie ma silnego przywódcy lub sprecyzowanego kodeksu zachowań wówczas przyjmują każdy wzorzec zachowań.

Ludzie w tłumie mogą doświadczać deidentyfikacji- stan ograniczonej samoświadomości i spadku troski o własny wizerunek w oczach innych co może spowodować utratę normalnej kontroli nad własnym zachowaniem, a w rezultacie zwiększyć gwałtowność i impulsywność czynów.

Do deidenfikacji prowadzi:

• skandowanie w grupie tych samych słów i zwrotów
• głośnie wyśpiewywanie rytmicznych fraz i ruchów z wyśpiewywaniem z zgodnym rytmem innych ludzi.
• Grupowe palenie substancji odurzających

Przykłady okrucieństw w tłumie, których by nie dokonała jednostka gdyby była sama:

-Wojownicy przed wyruszeniem do walki malowali się

-W USA lincz czarnych obywateli (KKK)

-Znęcanie się amerykańskich żołnierzy w Bagdadzie nad jeńcami wojennymi.

Ograniczenie odpowiedzialności za własne czyny wywołane obecnością innych lub wynikiem przebrania przyczynia się do tego, że zmniejszają się szanse, że jednostka zostanie rozpoznana. Im większy tłum tym większa anonimowość. Gdy ofiara jest anonimowa i jest wystarczająca odległość tłumu i ciemność wówczas wrogośc tłumu wzrasta.

Im dłużej tłum czeka na zdarzenie tym jest bardziej pobudzony.

Biegun technologiczny

Biegun technologiczny - zebrane w jednym miejscu działalności zaawansowanej technologii, centrów badawczych, przedsiębiorstw, a także instytucji finansowych ułatwiających kontakty między tymi środowiskami.

Jest wynikiem efektu synergii i prowadzi do powstania nowych idei, innowacji technologicznych i technologii, powstania i rozwoju przedsiębiorstw.
efekt synergii - wzajemne pobudzanie się

Czynniki lokalizacji biegunów :

• siła robocza: występowanie zapotrzebowania na dwojaką siłę roboczą : o bardzo wysokich kwalifikacjach (inżynier, naukowiec) i tanią siłę roboczą o niskich kwalifikacjach do sektora usług i produkcji rutynowej.
• uniwersytety i instytucje badawcze – w większości biegunów technologicznych powstały wewnętrzne strefy uniwersyteckie lub w bezpośrednim sąsiedztwie uniwersytetów, np. :
  * Uniwersytet Stanforda, U. Berkeley, San Francisco „Dolina Krzemowa”
  * U. Harvarda, MIT – Massachusetts Institute of Technology, U. Stanowy, „Droga 128”
  * U. w Cambridge
  * U. Sorbona „Miasto Naukowe” Paryż – Południe
  * U. w Hiroszimie „Wydział Nauk Ścisłych w Kamo”
• powab pejzażu: b. t. usytuowane są w strefach podmiejskich, na terenach „rolniczych” oraz na obszarach o wybitnych warunkach krajobrazowych (np. Dolina Krzemowa w sąsiedztwie Pacyfiku)
• usługi oraz klimat polityczny i biznesowy –„ lokalizacji nowych przestrzeni przemysłowych sprzyja sprawna administracja oraz właściwa polityka lokalna. Elementem klimatu biznesowego jest udział kapitałów ryzyka ( venture capital)
• infrastruktura transportowa – istotna jest lokalizacja b. t. w pobliżu autostrad oraz portów lotniczych
• korzyści aglomeracyjne – dotyczą one wspólnego korzystania z infrastruktury technicznej – dróg, linii energetycznych i telekomunikacyjnych, wodociągów i kanalizacji

Miary do wyodrębnienia przemysłów awansowanych technicznie :

1. postrzegany stopień technologicznego wyrafinowania produktu wytwarzanego przez przemysł
2. wskaźnik wzrostu zatrudnienia w danej gałęzi (min. 10% w ciągu 10 lat)
3. udział procentowy wydatków na Badania i rozwój w wartości sprzedaży (min. 7.0%)
4. udział procentowy badaczy i inżynierów w ogólnej liczbie zatrudnionych (min. 15%)

Czynniki sprawcze powstania biegunów:

• uniwersytet Stanforda w San Francisco ( powstał w 1885r.) założony przez Lenarda Stanforda.
• ziałalność rektora Freda Termana sprzyjającego rozwojowi przewodników w otoczeniu uniwersytetów.
• zatrudnienie Willa Shockley’a, który uczestniczył w skonstruowaniu tranzytora w laboratorium Bella.
• obecność ważnych militarnych i kosmicznych instalacji w latach 60. zakupy przewodników przez Am. Parlament obrony stanowiły 40% całej produkcji.
• obecność i rozwój firm :Hewlett- Packard, Intel, Apple, Union Cambridge Electronicts, Anelo czyli Intersil
• gwałtowny wzrost zatrudnienia
• zwiększone liczby zakładów produkcyjnych półprzewodników (64- 7), 85- 2500,2000r. – ok. 4 tys.)
• silny wzrost urbanizacji